طراحی وب سایت

نگاهی به وضعیت صدور مجوزهای wimax در کشورهای مختلف در ده سال گذشته، رگولاتورهای سراسر جهان، مجوزهای متعددی را برای سرویس های بی سیم باند وسیع (bwa) صادر کرده اند. این مجوزها، یا فقط شامل فناوری خاصی چون wimax هستند، یا اینکه نوع فناوری بی سیم را به انتخاب اپراتور می گذارند. هر چند الگوهایی که در سراسر دنیا برای مجوزدهی به کار می رود، یکسان نیست و قیمت طیف هم از بازاری به بازار دیگر متفاوت است، اما با توجه به اعلام مزایده wimax از سوی سازمان تنظیم مقررات کشورمان، مطالعه این تجربیات برای ایرانیان علاقمند به فناوری های بی سیم باند وسیع خالی از فایده نیست. مقدمه باندهای فرکانسی ghz2.3 (به طور دقیق گستره 2400-2300 مگاهرتز)، ghz2.5 (گستره 2690-2500 مگاهرتز) و نیز ghz3.5 (گستره 3600-3400 مگاهرتز) متداول ترین باندهای فرکانسی برای فناوری های بی سیم باند وسیع هستند. با اعلام استانداردهای نهایی wimax ثابت و سیار، رگولاتورهای بیشتری، این طیف ها را بر اساس آن، برای ارائه سرویس به مزایده گذاشته اند. از این رو در این مطلب، وضعیت تعدادی از کشورهای منتخب هر قاره را در واگذاری مجوز برای این باندها بررسی کرده ایم. الف- آمریکاایالات متحده در سال 1997، کمیته ارتباطات فدرال (fcc)، مزایده مجوزهای منطقه ای باند ghz2.3 را در بلوک های 5 و 10مگاهرتزی برگزار کرد. مجوزها هم برای شهرهای کوچک و هم نواحی بزرگ در ایالات متحده فروخته شدند. شرکت bellsouth حدود 1.2 میلیون دلار برای به دست آوردن مجوز ناحیه پوشش دهنده جمعیت 40میلیون نفری در جنوب شرقی آمریکا پرداخت. سال 1996 نیز fcc مزایده ای را برای 493 مجوز که شامل 78 مگاهرتز در گستره فرکانسی mhz2680-2150، جهت سرویس mmds بود، برگزار کرد. هم اکنون طیف ghz2.5، دوباره برای استفاده wimax سیار، تخصیص یافته است. کانادا سال های 2004 و 2005، بیش از 30 شرکت، در باندهای 2.3 و 3.5 گیگاهرتز در بلوک های 25، 30 و 50 مگاهرتزی، مجوزهای منطقه ای را گرفتند. از بیش از 200 بلوک فرکانسی که به مزایده گذاشته شده بودند، شرکت bell canada بیشترین تعداد مجوز را خرید. مثلا یکی از مجوزها که mhz50 در باند ghz2.5 بود و 771 هزار نفر را در ایالت کبک تحت پوشش داشت، به قیمت 750 هزار دلار آمریکا خریداری شد. برزیل در مزایده 2003، 3 مجوز منطقه ای در باند ghz3.5 به embrutel فروخته شد. هر مجوز، شامل mhz21 بود و مجموعا 177 میلیون نفر را پوشش می داد. متوسط قیمت هر مجوز 958 هزار دلار آمریکا بود. کلمبیا سال 2005، وزارت ارتباطات کلمبیا، با عرضه 3 مجوز ملی برای طیف ghz3.5، ورود به بازار این فناوری را تسریع کرد. این مجوزها که فقط به اپراتورهای بخش ارتباطات راه دور واگذار شد ند، تا 10 سال اعتبار دارند و هر اپراتور با پرداخت سالانه 1.8 میلیون دلار، mhz42 از این باند فرکانسی را در اختیار گرفته است. ماه دسامبر 2006، 55 مجوز واگذاری طیف ghz3.5، با تخصیص mhz28 از پهنای باند، در 32 منطقه و به 8 شرکت واگذار شد. جالب است که اپراتورهای تلویزیونی (مانند اپراتور cable union، با خرید 19 مجوز) بیشترین تعداد مجوز را کسب کردند که نشان می دهد، فناوری wimax می تواند نقایصی را که در عرضه خدمات تلویزیونی از طریق باند وسیع و صدا وجود دارد، جبران کند. ب-اروپاانگلستان سال 2003، اداره ارتباطات (ofcom)، مجوزهایی شامل پهنای باند mhz40 در باند ghz3.5 را به مزایده گذاشت. مثلا poundradio حدود 3.2 میلیون دلار برای مجوز شهر 7میلیونی لندن پرداخت. آلمان آژانس شبکه فدرال (boundesnetzagentur)، مجوز ghz3.5 را هم به صورت ملی و هم منطقه ای به صورت زوج کانال های mhz21، در پایان سال 2006 به مزایده گذاشت. قیمت پایه حق لیسانس سراسری که اجازه پوشش و ایجاد دسترسی برای 82 میلیون را می داد، حدود 27.1 میلیون دلار بود و 3 شرکتdbd ،inquam broadband و clearwire مجوز ملی را گرفتند. در مجوزهای منطقه ای (regional) نیز، قیمت پایه برای حق لیسانس، حدود 3.3 میلیون دلار بود. سوییس در ژوئن 2006، کمیته مخابرات فدرال (comcom) به شرکت swisscom mobile، مجوزی در باند ghz3.5 شامل دو بلوک mhz21، به صورت ملی و به قیمت 4.9 میلیون دلار واگذار کرد. این مجوز حدودا 7 میلیون نفر را پوشش داد. در مزایده رگولاتور سوییس، swisscom تنها حاضر بود و بنابراین مجوز با قیمت پایه به این شرکت واگذار شد.در سری دوم واگذاری ها، وزارت ارتباطات سوییس (ofcom)، قصد دارد در باند ghz3.5، دو مجوز ملی واگذار کند. شرکت های علاقه مند به این باند طیفی، تا نهم فوریه 2007 فرصت داشتند مبلغ پیشنهادی خود را ارائه دهند. اگر دست کم دو شرکت معتبر، علاقه مندی خود را برای در اختیار گرفتن این باند اعلام کنند، مجوزها از طریق مزایده واگذار خواهد شد. یکی از این مجوزها، شامل کانال های mhz21*2 با قیمت پایه 4.7 میلیون دلار و دیگری شامل کانالهای mhz17.5*2 با قیمت پایه 3.9 میلیون دلاری است. نروژ سال 2006، یک مجوز ملی و تعدادی مجوز منطقه ای در سال 2004 واگذار شدند. مجوز ملی شامل پهنای باند mhz22 در باند ghz2.3 بود که به شرکت nextcentel به قیمت 1.1 میلیون دلار فروخته شد. شرکت های telenor ,upc هم مجوزهایی را شامل دو کانال 21 مگاهرتری در باند ghz3.5 به ترتیب در 5 و 6 منطقه خریداری کردند. در دوره جدید واگذاری ها، وزارت ارتباطات و پست نروژ (npt)، مزایده واگذاری باندهای فرکانسی 2690-2500 مگاهرتز را مجددا به دلیل حجم زیاد تقاضا، به تأخیر انداخته است. این مزایده که قرار بود در آوریل 2007 برگزار شود، به ماه اکتبر موکول شد. مجوزهای این باندهای طیفی، در همه مناطق تحت مالکیت نروژ، به استثنای svalbard، ian moyeo و سرزمین های تحت الحمایه ، به کار می روند و تا سال 2023 اعتبار دارند. این مجوزها از نظر تکنولوژیکی بی طرف هستند و هزینه های سالانه آنها در هر مگاهرتز پهنای باند، حدود هزار دلار است (که احتمالا این رقم تغییر خواهد کرد). یونان سال 2000 مجوزهایی در باند ghz3.5 برای دسترسی ثابت بی سیم به مزایده گذاشته شد. از 4 مجوز فروخته شده،europrom حدود 5.7 میلیون دلار به mhz42 و wireless quest، 3.9 میلیون دلار برای mhz28 پرداختند. روسیه در اکتبر 2005، mhz20 در باند ghz3.5 که 42 میلیون نفر را پوشش می داد، به effort به قیمت 20 میلیون دلار فروخته شد. synterra نیز mhz30 از باند ghz2.5 که 64 میلیون نفر را تحت پوشش داشت به قیمت 45 میلیون دلار خرید. به نظر می رسد کمیته دولتی باندهای فرکانسی رادیویی در روسیه، مجوزهای بیشتری را برای wimax صادر کند. پیش از این، اپراتور vimpelcom، مجوز باندهای 2.3 تا ghz2.5 در 92 شهر روسیه را تقاضا کرده بود، ولی فقط برای 34 شهر مجوز گرفت. سومین اپراتور بزرگ تلفن همراه روسیه (megafon) نیز قیمت پیشنهادی خود را برای باندهای فرکانسی wimax ارائه کرده است. ج-آسیاهند رگولاتوری هندوستان، (trai)، اعلام کرده است که دست کم mhz200 پهنای باند طیف تا پایان سال 2007 و mhz300 پهنای باند تا سال 2010 در دسترس قرار خواهد داد. همچنین trai تمایل دارد که mhz100 پهنای باند از طیف ghz2.3، 40 تا mhz120 از طیف ghz2.5 و mhz100 از طیفghz 3.5 را در دسترس قرار دهد. این مجوزها، دست کم mhz15 از پهنای باند mhz700 و باندهای 2.3 و 2.5 و ghz3.5 را شامل می شود. حداقل قیمت این مجوزها در شهرهای اصلی، 203 میلیون دلار است، اما در شهرهای کوچک تر کمتر خواهد بود. باندهای ghz5.35-5.15 وghz 5.725-5.875، از نوع باندهای بدون مجوز هستند که از نظر تکنولوژیکی، بی طرف هستند. سنگاپور در می 2005، مجوزهای ملی در باندهای 2.3 و ghz2.5 در بلوک های 5 و mhz6 به شش شرکت فروخته شد. در کل، این شرکت ها برای mhz140 حدود 6 میلیون دلار پرداختند. کل پهنای باند خریداری شده توسط هر شرکت، حداقل 12 و حداکثر mhz28 بود. اردن در دسامبر 2006، کمیسیون تنظیم ارتباطات، (trc)، مجوزهای ملی ghz3.5 را به شرکت های batelco وclearwire atco، به ترتیب به قیمت های 1.5 میلیون دلار و 7.7 میلیون دلار واگذار کرد. هر یک از این مجوزها شامل mhz28 پهنای باند بود. بحرین در ژانویه 2007، رگولاتوری، مجوزهای ملی شامل mhz90 در باند ghz3.5 را به شرکت های mtc vodafoneو mena telecom هر یک به ترتیب به قیمت های 14.6 میلیون و 12 میلیون دلار واگذار کرد که با توجه به جمعیت 700 هزار نفری بحرین، گرانترین قیمت به ازای هر مگاهرتز پهنای باند برای هر نفر در سراسر دنیا محسوب می شود.

منبع : تلنا - وبگاه تحلیلی خبری دنیای مخابرات  تاریخ : 20   خرداد   1388  شاخه : اینترنت