طراحی وب سایت

روز پنجم نوامبر گوگل سیستم عامل جدیدش برای گوشی های موبایل را معرفی کرد و به انتظار چند ماهه دست اندرکاران صنعت موبایل پایان داد. مدیرعامل گوگل آقای اریک اشمیت توضیح داد که این غول جست وجو آماده است تا نرم افزار جدیدی برای گوشی های موبایل عرضه کند که در وضعیت فعلی صنعت مخابرات موبایل انقلابی بنیادین ایجاد کند.
قرار است اتحادیه ای متشکل از 34 شرکت سخت افزاری و نرم افزاری به رهبری گوگل جایگزین جدیدی برای خدمات اپراتور های بزرگ سنتی در اختیار مصرف کنندگان قرار بدهند و به آنان امکان بهره گیری از ویژگی های متعدد جدید، از اینترنت گرفته تا نقشه های گوگل، را بدهند.
گوگل دوباره می خواهد با سرمایه عظیم استعداد و مهارتی که در اختیار دارد قواعد بازی را تغییر بدهد. اما این شرکت در پشت پرده ، بخش اعظمی از ایده های جدید خود در صنعت موبایل را مدیون مردی نسبتا گم نام است؛ البته گم نام در خارج از محافل تخصصی. این شخص کسی نیست جز «تیم وو» استاد دانشگاه کلمبیا. او چارچوب فکری ای را در مقاله های خود سازمان داد که گوگل بر اساس آنها راهبرد خود در بازار موبایل را تعیین کرد آقای وو یکی از استادان پیشروی دانشکده حقوق دانشگاه کلمبیا است. او وقتی در فستیوال هنری «برنینگ من» شرکت کرده بود ضمن سخنرانی خود اعتراف کرد که آی فون خود را هک کرده تا در شبکه تی موبایل کار کند.
حالا ایده های متفاوت و جدید آقای وو در آستانه ورود به بازار و رسیدن به دست مصرف کنندگان است. او در ماه فوریه مقاله ای در نشریه تخصصی صنعت ارتباطات آمریکا منتشر کرد و چشم اندازی فوق العاده متفاوت و رادیکال را برای آینده صنعت مخابرات بی سیم این کشور ترسیم کرد. او در مقاله خود از کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا درخواست کرده بود که اپراتور ها را مجبور کند به مصرف کنندگان اجازه بدهند که هر گوشی ای که بخواهند را د ر شبکه های خود به کار ببرند و همچنین بتوانند هر برنامه کاربردی ای که بخواهند را روی گوشی خود نصب کنند؛ مگر اینکه غیر قانونی یا مضر باشد.
وو می گوید: «این کار تأثیر بزرگی روی صنعت موبایل خواهد داشت. این کار بازار را باز خواهد کرد و رقابت در آن وارد مرحله جدیدی خواهد شد.»
محرکی برای نو آوری
این مقاله به سرعت در تمام گوگل پلکس پخش شد. دیدگاه های وو به این دلیل در گوگل با استقبال رو به رو شد که بعضی از اپراتورهای مخابراتی خدمات گوگل مثل نقشه های آن را در شبکه خود بلوکه می کردند و همچنین بسیاری از گوشی ها هم به خاطر نحوه طراحی ای که داشتند توانایی استفاده از این خدمات را نداشتند. گوگل هم مثل آقای وو اعتقاد دارد یک اتحاد که باز بودن سیستم های مخابراتی را حمایت می کند محرکی برای نوآوری خواهد بود. کریس ساکا، رئیس واحد پروژه های ویژه گوگل، می گوید: «ایده های آقای تیم به ما کمک کرد که سرعت تدوین راهبرد خودمان را افزایش بدهیم. او نیرویی منحصر به فرد در این زمینه است. همه اینها فقط نقطه آغاز چیزهایی است که او در آینده محقق خواهد کرد.»
آقای وو، 35 ساله، در سال جاری به عنوان فردی تأثیرگذار و مهم در همه صنعت موبایل شناخته شد. او با تبلیغ ایده «بی طرفی شبکه ها» در محافل تخصصی به شهرت رسید. بی طرفی شبکه ها عبارت است از این که اپراتور ها و خدمات دهندگان نباید بتوانند دسترسی به وب سایت ها و محتوا را محدود کنند. اپراتورهای مخابراتی فکر می کنند که سرمایه گذاری های میلیارد دلاریشان باعث می شود محق باشند که محتوای منتقل شده در شبکه هایشان را کنترل کنند.
جفری نلسون، سخن گوی ورایزن، می گوید: «رقابت بسیار زیادی که در صنعت مخابرات بی سیم وجود دارد نشان می دهد که برای به وجود آمدن نو آوری نه به قانون نیاز است و نه نظارت.» اسپرینت-نکستل و تی موبایل به اتحاد تحت رهبری گوگل پیوسته اند ولی دو اپراتور بزرگ دیگر آمریکا یعنی at&t و ورایزن تمایلی نشان نداده اند. استدلال وو این است که شبکه های بی سیم مثل اماکن عمومی هستند و شرکت ها نباید به قصد کسب سود در آنها دخالت کنند. او می گوید: «آنها باید محتوا را بدون هیچ تبعیضی منتقل کنند.»
یک صدای مهم و تأثیر گذار
در نهایت تعجب اندیشه های آقای وو در سیاست های کنگره آمریکا در زمینه مخابرات و ارتباطات تأثیر زیادی داشت. در سال 2006 کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا (fcc) از آقای وو دعوت کرد که در تدوین اولین قانون های «بی طرفی شبکه ها» همکاری کند. این قوانین بعد از تصویب در قرارداد ادغام at&t و bellsouth به اجرا درآمدند. به موجب این قانون at&t باید به مدت 30 ماه به مصرف کنندگان حق انتخاب هر محتوا یا سرویسی که بخواهند را بدهد و حق ندارد برای هیچ سرویس یا محتوای خاصی سرعت یا امکان بهتری را اختصاص بدهد. در تابستان امسال نیز fcc دو مورد از پیشنهاد های وو در مورد مزایده ای که قرار است سال آینده برای فروش باند فرکانسی 700 مگاهرتز انجام شود را قبول کرد. این دو پیشنهاد هر شرکتی که برنده مناقصه و صاحب باند فرکانسی بشود را مجبور می کند که تمام خدمات و وسایلی که در آن باند کار می کنند را پوشش بدهد؛ حتی اگر متعلق به رقبایش باشند. حالا وو تلاش می کند که بی طرفی شبکه ها را در صنعت محاسبات بی سیم هم گسترش بدهد.
کار وو در ایجاد پیوند میان صنعت ارتباطات و قوانین حقوقی باعث شده که او به مهم ترین و تأثیرگذارترین شخصیت در این زمینه تبدیل شود. آقای لاورنس لسیگ، استاد دانشگاه استنفورد که از سال ها پیش رهبر مبارزه برای حذف محدودیت های اینترنت بود، پیش بینی می کند که وو حتی از خودش هم تأثیرگذارتر بشود. او می گوید: «همیشه نسل دوم از نسل اول تأثیرگذارتر می شوند.»
وو در دانشگاه کلمبیا با دقت و پشتکار عجیبی در این زمینه فعالیت می کند. همین تازگی ها بود که در لباس یک موش پشمالو وارد کلاسش شد!! او از این لباس به عنوان وسیله ای کمک آموزشی برای بحث درباره قانون کپی رایت استفاده کرد. او از دانشجویان پرسید: آیا الآن من شامل قانون حمایت از حقوق معنوی یا کپی رایت می شوم؟ فقط چند نفر به درستی جواب منفی دادند. بعد او ماسک موش را هم بر سر گذاشت، دستانش را به سبک اسباب بازی های دیزنی در هوا تکان داد و پرسید: «حالا چی؟» کلاس از خنده منفجر شد. نکته مورد نظر او این بود که لباس ها وسایلی مفید هستند نه کارهای هنری؛ پس نباید مشمول قانون کپی رایت بشوند.
تاریخچه جالب مشاغل یک فرد تأثیر گذار
وو فرزند یک پدر تایوانی و مادر انگلیسی بود؛ بنابراین عادت داشت که غیرمتعارف فکر کند. پدر و مادر او هیپی بودند؛ آنها در دهه 1960 در دانشگاه تورونتو یکدیگر را ملاقات کردند. والدین او هر دو ایمنی شناس بودند. آنها تیم و برادرش را به مدارس مدرنی فرستادند که به جای آموزش تنیس به پرورش خلاقیت دانش آموزان می پرداختند. بعد از فوت پدر در دهه 1980 مادر با پول بیمه عمر پدر یک رایانه Apple II برای تیم و برادرش خرید و علاقه آنها به رایانه از همان جا آغاز شد.
وو در ابتدا در دانشگاه مک گیل بیوشیمی می خواند. ولی کارش در آزمایشگاه ها یک فاجعه تمام و کمال بود. او یک بار آزمایشگاه دانشگاه را به مواد رادیواکتیو آلوده کرد.
وو بعد از تمام کردن دوره بیوشیمی تصمیم گرفت که در رشته حقوق ادامه تحصیل بدهد. او در هاروارد با بی علاقگی کلاس هایش را دنبال می کرد تا اینکه درس «حقوق و فناوری» را با استاد لسیگ گرفت. وو می گوید: «آنجا بود که تصمیم گرفتم استاد حقوق بشوم.» او بعد از فارغ التحصیلی توصیه نامه استاد لسیگ را زیر بغل داشت پس در پیدا کردن شغل با هیچ مشکلی مواجه نبود. ابتدا منشی گری قاضی دادگاه فدرال آمریکا آقای ریچارد پوسنر و سپس منشی گری قاضی دیوان عالی عدالت آمریکا آقای استفن بریر را برعهده گرفت.
علی رغم همه اینها به جای استادی در دانشگاه یا پذیرفتن یک شغل پشت میزی، وو تصمیم گرفت که به سیسلیکون ولی برود. او در سال 2000 به سیلیکون ولی رفت و مسئول بازاریابی یک شرکت تازه کار سازنده تجهیزات مخابراتی شد. او می خواست وارد دنیای فناوری شود، ولی به سرعت از این کار دل زده شد. او در این باره می گوید: «بیشتر محصولات ما طراحی شده بودند تا اینترنت را به نوعی کنترل یا محدود کنند. این کارها با ذائقه من جور در نمی آمد.»
در سال 2002 او به تدریس در دانشگاه ویرجینیا مشغول شد. بعد از اینکه لسیگ به او پیشنهاد کرد که روی اعمال نفوذ شرکت ها در اینترنت کار کند، وو مشغول مطالعه در مورد نحوه کار شرکت های فناوری شد. او با تجربه ای که از سیسلیکون ولی و دوران جوانی اش داشت توانست به خوبی طرز کار شبکه های رایانه ای و مخابراتی را درک کند. او نظرات و یافته های خود را در مقاله ای تنظیم کرد و در آن روش های مختلفی که شرکت ها برای محدود کردن دسترسی کاربران به محتوا دارند را برملا نمود.
او در سال 2003 مقاله اش را منتشر کرد، اما هیچ کس متوجه آن نشد. در سال 2004 اگر چه حرف های او در محافل تخصصی شنیده شده بود ولی هنوز بازخورد چندانی نداشت تا اینکه رئیس اسبق fcc آقای مایکل پاول در یکی از سخنرانی های خودش به مقاله وو اشاره کرد. به قول وو: «تازه آنجا بود که کارها افتاد روی غلطک.»

منبع : پایگاه اطلاع رسانی فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران  تاریخ : 27   آبان   1386  شاخه : نرم افزار